In het Dokkumer vragenuurtje vragen we regelmatig een bekende of minder bekende Dokkumer het hemd van het lijf. In deze editie: Klaas-Theo Smit. Wie ben je en wat doe je? Ik ben Klaas-Theo Smit en ik ben eigenaar van Keurslager Smit in Dokkum. Hoe ziet jouw ideale dag eruit? Mijn ideale dag is eigenlijk gewoon een normale werkdag, ik kan namelijk niet zo goed stilzitten. Laat mij maar gewoon lekker bezig zijn, dan ben ik op mijn best. Maar als ik wel vrij ben, ga ik het liefst mijn gezin op pad, daar geniet ik heel erg van. Het mooiste plekje van Dokkum is? De Zijl, na Koningsdag natuurlijk helemaal. Wat mist Dokkum volgens jou nog? Het is jammer dat er steeds minder specialiteitenwinkels zijn. Veel slagers, bakkers en groenteboeren houden allemaal op. Niet zo zeer in Dokkum, maar wel om ons heen. En bijvoorbeeld zo’n mooie winkel als Rosier waar je nog terecht kon voor kookwaren en serviezen, dat is er helaas niet meer. Maar dat is ook de tijd, mensen bestellen steeds meer online. Wat zou je doen als je een jaar vrij had zonder verplichtingen? k wou eigenlijk altijd het liefst boer worden, dus dan zou ik naar Canada of Amerika gaan voor een jaar en daar mijn eigen veebedrijf runnen. Als een cowboy op mijn eigen ranch. Je hebt daar van die grote vlaktes waar honderden koeien lopen, dat vind ik machtig. En dan uiteindelijk wel het vee naar de slachterij brengen en zelf slachten, want dat is toch mijn hobby. Dat kun je een ander niet zo goed uitleggen, maar toch. En dan de persoonlijke vragen, speciaal voor jou: Hoe ben je het slagersvak ingerold en van wie heb je het vak geleerd? Mijn ouders hebben in 1971 de slagerij opgericht in Ternaard. Ik hielp als jongen van een jaar of twaalf al mee binnen het bedrijf, dus mijn vader heeft mij het meeste geleerd. Ik hielp toen al mee met het slachten en het uitbenen. Maar mijn vader zei wel altijd tegen mij: als jij later ook slager wilt worden is dat best, maar je leert het vak wel bij een andere slager. Dus dat deed ik. Op mijn zestiende ging ik naar de Slagersvakschool. Dat was werken en leren, dus ik ging eerst zes jaar bij andere slagerijen aan het werk om ervaring op te doen. Ik haalde daarna nog mijn ondernemersdiploma en pas toen ik met alles klaar was, ging ik bij de slagerij van mijn ouders aan de slag. Daarna zijn we een maatschap geworden met zijn drieën. Dat ging allemaal hartstikke goed en het bedrijf groeide enorm. Op een gegeven moment heb ik het bedrijf volledig overgenomen. Hoe hebben jullie de stap van Ternaard naar Dokkum gemaakt met de slagerswinkel? In Ternaard groeiden we uit onze jas, overal stonden op een gegeven moment koelcellen. Er was geen centimeter van het terrein meer over die niet in gebruik was als slagerij. Ik kreeg op een gegeven moment ook een vrouw en kinderen, dus dat moest anders. Ik ben toen om mij heen gaan kijken en zo kreeg ik op een dag een telefoontje van Biense Dijkstra: “Ik heb een prachtig mooi plekje voor je!” Hij vertelde over een mooie locatie dichtbij de supermarkten aan de Koophandel. Ik ben er diezelfde avond nog heengereden en ik dacht gelijk: dit is het. Dat was natuurlijk wel een grote verandering, zowel voor onze klanten als voor onszelf. Corona kwam toen ook nog om de hoek kijken, dus het was wel een spannende tijd, ik heb er echt wel een paar nachten wakker van gelegen. Iedereen verklaarde me voor gek, maar ik had A gezegd, dus ik moest ook B zeggen. Inmiddels zitten we alweer 3,5 jaar in Dokkum met onze slagerswinkel en hier gaan we niet meer weg. Hoe lang bestaat Keurslager Smit al? Mijn ouders hebben de slagerij in 1975 overgenomen van Roel Hoekstra, een bekende kaatser in Friesland. Vorig jaar bestonden we 50 jaar. Wat vind je het mooist aan dit werk? Wij hebben gewoon het allerbeste kwaliteit vlees, daarvoor komen de mensen ook bij ons. En als het vlees dan zo mooi en vers binnenkomt als dat ik het graag wil hebben, dan vind ik dat écht mooi, dat is gewoon machtig. Daar kunnen we dan ook weer de allerbeste producten van maken. Dan klopt het. En geen dag is hetzelfde. En elk seizoen heeft wat, hè. Het winterseizoen met snert, boerenkool en rookworsten is nu voorbij, dus we zitten nu weer volop in de barbecues. En wat ik ook heel leuk vind: onze filmpjes op social media deden het op een gegeven moment zo goed, daar kwamen steeds meer samenwerkingen uit voort met andere, lokale ondernemers. Zo doe je allemaal verschillende contacten op en het is hartstikke mooi dat je elkaar op die manier kan helpen en versterken. Ik word nu steeds vaker gevraagd om een filmpje op te nemen voor het een of ander. Dat vind ik machtig. Wat is persoonlijk je favoriete vleessoort? Een lekker stukje ribeye en onze gehaktbal, dat is de lekkerste van Nederland. Welke vleessoorten zijn het meest in trek bij jullie klanten? Onze bekroonde rookworsten, de achterham, het runderrookvlees en niet te vergeten onze welbekende Friese droge worsten. Eten jullie wel eens een dag geen vlees in de week? Absoluut niet. Ik krijg eerder teveel, haha. Wat is een moment uit je carrière dat je nooit zult vergeten? Ik heb een aantal jaren geleden een prijs gewonnen voor de lekkerste gehaktbal van Nederland. We deden toen mee aan een wedstrijd voor de lekkerste gehaktbal van Nederland. Eerst zat ik bij de laatste tien en uiteindelijk won in die prijs. Ik werd toen op een ochtend gebeld door Edwin Evers, die had dus in de krant gelezen dat ik die lekkerste gehaktbal van Nederland had gewonnen. Die wilde mij daarover interviewen, dus zo zat ik op een vroege ochtend een keer in een live uitzending van 538. Dat heeft ons bedrijf enorm op de kaart gezet. Onze ballen vlogen daarna over de toonbank, dat was echt de beste reclame ooit. Wat er daarna gebeurde was alleen niet heel leuk. Er is, toen we nog met de slagerij in Ternaard zaten, op een nacht ingebroken. Twee busjes vol spullen weg en allemaal vlees meegenomen. Dat kwam dus ook weer in de krant, zo van: “De lekkerste gehaktbal van Nederland opeens gestolen”. Dus dat pikte Edwin Evers ook op in het nieuws en zo kwam ik een paar dagen later wéér in de uitzending bij 538. Nou, die toonde zoveel medeleven en daar kwamen ook weer hartverwarmende berichten uit voort, wat opnieuw zorgde voor een boel publiciteit. Dit leverde uiteindelijk alleen nog maar meer drukte op. Door dit alles zijn we ook nog een keer bij Peter R. de Vries geweest, op het vliegveld in Rotterdam. Die was daar als presentator voor SBS6. Die wilde die lekkerste gehaktbal van Nederland ook wel eens proberen, dus toen mochten we aan 500 man een warme gehaktbal serveren. Dat soort dingen blijven je natuurlijk altijd bij. En wat ik ook nooit zal vergeten, is dat ik een keer Fries kampioen ben geworden bij een Slavakto-vakwedstrijd. Dat is een slagerswedstrijd in versspecialiteiten die ieder jaar op de vakbeurs wordt gehouden. Ik zat daar toen en ik had het eerst niet eens in de gaten, maar ik werd daarna ook nog kampioen van Nederland. Nou, dat was voor mezelf de allermooiste prijs die ik kon behalen. Toch wel een bekroning op mijn werk. En ik mocht voor de Slagersvakschool een keer meedoen aan een wedstrijd in Utrecht. De nummers één, twee en drie mochten dan door voor een internationale wedstrijd. Ik zat toen bij de eerste drie en toen zijn we dus drie dagen naar Oostenrijk geweest. Mijn ouders waren toen ook mee. Daar moesten we het hele vak beoefenen, dus slachten, uitbenen en noem maar op. Dat was een prachtige ervaring, zoiets vergeet je nooit meer. Wat is het gekste verzoek dat jullie ooit hebben gekregen? Een vegetarische hamburger, maar dan met spek eromheen... Keuzevragen: Bolwerk of binnenstad? Binnenstad. Terrasje of wandeling? Terrasje. Rust of reuring? Reuring. Koffie of thee? Koffie. Ochtend- of avondmens?Avondmens, al begint mijn dag wel altijd vroeg. Binnen of buiten? Voor werk ben ik altijd binnen, maar ik ben het liefst buiten. Appen of bellen? Bellen. Koken of eten bestellen? Mijn vrouw kookt altijd, moet ik eerlijk bekennen. Serie kijken of boek lezen? Beide niet. Ze worden van mij niet rijk als het gaat om televisie. We hebben het wel voor de kinderen, maar zelf kijk ik hooguit het nieuws. Heb je suggesties voor mensen die je in het volgende Dokkumer vragenuurtje wilt zien? Bert de Boer, van Elfsteden Elfsteden Makelaars. Zij zitten sinds kort op de Grote Breedstraat.

Wie de afgelopen jaren betrokken is geweest bij cultuur of evenementen in Dokkum, heeft haar naam vast al eens gehoord. Myrthe Westra (27) groeide op in Dokkum, studeerde geschiedenis in Groningen en zet zich inmiddels op meerdere manieren in voor haar geliefde stad. Sinds kort is ze gestart als coördinator van Stichting Promotie Dokkum, een rol die haar op het lijf geschreven lijkt. Van vrijwilliger naar stadspromotor “Hoewel ik geboren ben in Groningen, woon ik mijn hele leven al in Dokkum”, vertelt Myrthe. “Dus ik voel me gewoon een rasechte Dokkumer.” Na haar studie Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen volgde ze een master Publieksgeschiedenis. “Dat gaat bijvoorbeeld over het toegankelijk maken van geschiedenis voor een breed publiek. Denk aan tentoonstellingen schrijven en verhalen op een aantrekkelijke manier presenteren.” Tijdens haar studie begon ze als vrijwilliger bij Museum Dokkum. Wat begon achter de balie groeide uit tot een vaste rol binnen PR en communicatie. Inmiddels is ze daar ook actief als junior conservator. Daarnaast werkte ze vier jaar bij PAX Groep in Heerenveen, waar ze verantwoordelijk was voor marketing en communicatie. Maar het begon toch weer te kriebelen. Een bijzondere stap “Het is eigenlijk heel bijzonder gegaan”, lacht Myrthe. “Ik lag op een nacht wakker en dacht: vind ik mijn werk nog wel zo leuk, of ben ik toe aan een nieuwe uitdaging? Ik had toen net gehoord dat Stichting Promotie Dokkum op zoek was naar een nieuwe stadspromotor. Toen dacht ik: waarom ook niet?” Ze besloot te solliciteren en al snel bleek er een goede klik te zijn met het bestuur. “Het mooie is dat alles nu samenkomt. Mijn ervaring bij Museum Dokkum sluit hier perfect op aan. Cultuur, geschiedenis, toerisme en promotie; het versterkt elkaar allemaal.” “Ik wil hier nooit meer weg” Wie met Myrthe praat, merkt direct hoeveel liefde ze voor Dokkum voelt. “Ken je dat gevoel dat je op vakantie bent en na een week denkt: ik wil gewoon weer naar huis? Dat heb ik altijd met Dokkum. Als ik door de binnenstad loop, denk ik echt: ja, dit is mijn stad.” Volgens haar heeft Dokkum alles in huis om bezoekers én inwoners te blijven verrassen. “Met het Koningsweekend nog vers in het geheugen hebben we echt laten zien wat voor geweldige stad Dokkum is. Het is ongelooflijk wat ondernemers, organisaties en inwoners samen kunnen neerzetten. Daar liggen nog veel meer kansen.” Levendige stad, het hele jaar door In haar nieuwe functie wil Myrthe zich vooral richten op zichtbaarheid, samenwerking en beleving. “Ik vind het geweldig dat ik nu fulltime in Dokkum mag werken. Wat mij zo aanspreekt in deze functie is de veelzijdigheid. Hoe krijgen we toeristen naar Dokkum? Wat moeten we daarvoor organiseren? Hoe zetten we social media slim in? Daar mag ik creatief mee aan de slag.” Op dit moment zit ze nog volop in de inwerkfase, maar de ambities zijn duidelijk. Er ligt een marketingplan dat vernieuwd mag worden en daar kijkt ze enorm naar uit. “Dokkum heeft al zoveel sterke punten: de historische binnenstad, de hotspots, grote evenementen zoals de Admiraliteitsdagen, maar ook theaterproducties zoals De Fury fan Dokkum en De Zonnekoning. Dokkum moet vooral die levendige stad blijven. Voor bezoekers, maar zeker ook voor inwoners.” Tegelijkertijd ziet ze kansen buiten het zomerseizoen. “In de zomer is het hier al gezellig en druk, maar juist in de winter liggen er nog mogelijkheden. Dokkum is dan óók sfeervol. Daar willen we meer aandacht voor creëren.” Social media als moderne stadspromotie Online zichtbaarheid speelt daarin een grote rol. “Met het Koningsweekend zagen we dat de website van Dokkum.nl echt door het dak ging qua bezoekersaantallen. Dan zie je hoeveel belangstelling er voor de stad is.” Samen met het contentteam wil ze nieuwe ideeën ontwikkelen voor social media, blogs en interviewverhalen. “Ik haal veel energie uit het contact met ondernemers. Horen wat zij organiseren en vervolgens helpen om dat zichtbaar te maken. Het mooiste is als ondernemers uiteindelijk echt merken dat promotie werkt.” Dokkum op landelijke televisie Dat Myrthe inmiddels letterlijk een gezicht van de stad is geworden, bleek onlangs nog tijdens een uitzending van het televisieprogramma BinnensteBuiten. “De redactie zocht iemand tussen de twintig en dertig jaar om een stadssafari door Dokkum te doen. Via Museum Dokkum kwamen ze bij mij uit. Heel bijzonder om op landelijke televisie alle mooie plekken van Dokkum te mogen laten zien. Die dag voelde ik me echt een stadspromotor.” Trots zijn op je eigen stad Tot slot heeft Myrthe ook een duidelijke boodschap voor inwoners van Dokkum: “De beste promotie begint eigenlijk bij jezelf. Vertel anderen hoe mooi Dokkum is, wees trots op je stad en neem mensen eens mee hierheen. Mond-tot-mondreclame blijft ontzettend belangrijk.” Wie op de hoogte wil blijven van activiteiten en ontwikkelingen kan terecht op Dokkum.nl en via de sociale mediakanalen van Visit Dokkum.